церк., др.-русск., ст.-слав. хламѷда, хламида (Зогр., Остром., Euch. Sin.). Из греч. χλαμύς, род. п. -ύδος "плащ"; см. Фасмер, ИОРЯС 12, 2, 286; Гр.-сл. эт. 220.