Из тат., койб., саг. kapkan, кёктюрк. kapɣan "капкан, петля" (Радлов 2, 407, 420; Банг, KSz 17, 126; Рясянен, Tat. L. 33); см. Маценауэр, LF 8, 43; Mi. TEl. I, 326, Доп. 2, 142; Бернекер 1, 485.