укр. кліщ, словен. klė̀šč, род. п. klė́šča, чеш. klíšť, стар. kléšč, польск. kleszcz, в.-луж., н.-луж. klěšć. Из *klěsti̯o-, к клести́ть, кле́щи (см. Mi. EW 119; Бернекер, там же).