"меховая шапка-ушанка", укр., блр. ку́чма, др.-русск. кучма (Бор. Годунов, 1589 г.; см. Срезн. I, 1384). Через польск. kuczma из венг. kucsma -- то же; см. Mi. EW 145; Бернекер 1, 637.